Σκαρφαλώνοντας...
Οι επισκέψεις μας στο βουνό είναι ιδιαίτερα σημαντικές, καθώς ενισχύουν σημαντικά την γνωστική, την κινητική και την συναισθηματική ανάπτυξη των νηπίων
 Κάθε ηλικιακή ομάδα έχει και το δικό της αγαπημένο μέρος,προσεκτικά επιλεγμένο από τους παιδαγωγούς μας, προκειμένου να καλύπτει τις ανάγκες των παιδιών αλλά και να έχει τον κατάλληλο βαθμό δυσκολίας.Η πρώτη επίσκεψη έχει αναγνωριστικό σκοπό. Τα παιδιά ανακαλύπτουν το μέρος, εξερευνούν κάθε πιθανό σημείο του, εξοικειώνονται με τους ήχους και τις μυρωδιές του. Μόλις βρεθεί, από την ομάδα, ο κατάλληλος χώρος σχηματίζεται ο καθημερινός κύκλος. Οι παιδαγωγοί θυμίζουν τους κανόνες του βουνού και στην συνέχεια φοράνε όλοι τα μαγικά τους κιάλια και ο καθένας με την σειρά του λέει τι παρατηρεί, τι ακούει ή τι τον ενθουσιάζει περισσότερο στον περιβάλλοντα χώρο. 
 Συνήθως στην πρώτη εξόρμηση οι δασκάλες φέρνουν από το σχολείο κάποια "βοηθήματα ",τα οποία δεν επηρεάζουν την ηρεμία και την αρμονία του βουνού, όπως ένα παραμύθι ή μαρκαδορους και χαρτιά για να ζωγραφίσουν τα παιδιά, παίζουν ομαδικά παιχνίδια και τραγουδούν. Όλα αυτά προσφέρουν στα παιδιά την ασφάλεια της ρουτίνας και της οριοθέτησης σε ένα μέρος χωρίς τοίχους και περιθώρια. Οι πρώτες διαδρομές είναι μικρές,βάτες, όχι ιδιαίτερα κουραστηκές και με καλή οπτική επαφή με το σχολικό μας ώστε να αποφύγουμε την κούραση αλλά και το άγχος. 
 Στην άμεσως επόμενη επίσκεψη τα δεδομένα αλλάζουν, καθώς τα παιδιά θυμούνται την προηγούμενη φορά πόσο καλά πέρασαν. Επίσης έχουν εξοικειωθεί με την μορφολογία του εδάφους, την ομορφιά της φύσης. Έχουν αγωνία και θέληση  να πάνε πιο μακρυά, πιο ψηλά, σε πιο δύσκολες διαδρομές, να ανακαλύψουν όσα το δυνατόν περισσότερα μπορούν. 
 Με αφορμή το πρόγραμμα της εβδομάδας ή του μήνα παιδιά και παιδαγωγοί καλούνται να ανακαλύψουν ή να προσαρμοστούν όλα όσα μαθαίνουν, στο βουνό, το οποίο απο μόνο του αποτελεί ένα ζωντανό εργαστήριο το οποίο καλλιεργεί δεξιότητες μιας ζωής .Ακόμη και εάν δεν συνδυάζεται η θεματική, πάντα υπάρχει μια αφορμή ώστε να πραγματοποιηθεί μια εξόρμηση στο βουνό. Ένα ερέθισμα από το σχολείο ( για παράδειγμα βρήκαμε στην αυλή του σχολείου ένα σαλιγκάρι και θέλουμε να το συγκρίνουμε με ένα σαλιγκάριντου βουνού ή μαθαίνοντας για τα διάφορα πετρώματα βρήκαμε αφορμή να ανακαλύψουμε πόσα διαφορετικά είδη μπορούμε να βρούμε στο βουνό) ή μια πληροφορία που έφτασε στον κύκλο (για παράδειγμα ένας φίλος, καθώς ερχόταν στο σχολείο, είδε πολλά δέντρα χωρίς φύλλα και όσαφύλλα υπήρχαν τριγύρω ήταν ξερά, κίτρινα, καφέ και πεσμένα κάτω. Μήπως συμβαίνει το ίδιο στο βουνό;)
Κάθε φορά οι διαδρομές αλλάζουν, αυξάνονται,οι παιδαγωγοί επιλέγουν πιο δύσκολες μέχρι που τα "Αερόστατα " να φτάσουν κοντά στο σημείο "βαγόνι" και οι "Πύραυλοι" στις αγαπημένες "βραχοτσουλήθρες" .
 Οι στόχοι των παιδαγωγών είναι τόσο ατομικοί όσο και ομαδικοί. Σε ατομικό επίπεδο κάθε φορά που ένα παιδί καταφέρνει να ολοκληρώσει μια διαδρομή ή να ξεπεράσει ένα φυσικό εμπόδιο,  νιώθει περηφάνια και εμπιστεύεται περισσότερο τις δυνάμεις του. Το περπάτημα σε ανώμαλο έδαφος, το σκαρφάλωμα σε βράχους ή δέντρα και το τρέξιμο ενδυναμώνουν το σώμα πολύ, πιο ολοκληρωμένα. Ενισχύεται η ενσυναίσθηση κάθε νηπίου κάνοντας υπομονή, βοηθώντας και υποστηρίζοντας το ένα το άλλο. Σε ομαδικό επίπεδο τα παιδιά συνεργάζονται, λειτουργούν ομαδικά βάζουν κοινούς στόχους και μόλις τους κατακτήσουν μοιράζονται κοινά συναισθήματα. Αποκτούν κοινές εμπειρίες και αναμνήσεις.
 Πολύ σημαντικό είναι πως χωρίς έτοιμα παιχνίδια τα παιδιά χρησιμοποιούν τη φαντασία τους με πέτρες, ξύλα και φύλλα, ενώ η ηρεμία της φύσης βελτιώνει τη μνήμη και την προσοχή τους.
 Από πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά μαθαίνουν να σέβονται την φύση σε κάθε της μορφή. Κατακτούν δεξιότητες για μια ζωή. Εξοικειώνονται με το φυσικό περιβάλλον,το οποίο τους προσφέρει πολυαισθητηριακά ερεθίσματα και ευκαιρίες ελεύθερου παιχνιδιού. Η έκθεση στη φύση μειώνει τα επίπεδα άγχους και βοηθά τα παιδιά να ρυθμίζουν πιο εύκολα τα έντονα συναισθήματά τους.